نماز و بهداشت روانی
نماز و تاثیرات آن در زندگی روزمره و دستیابی به سعادت حقیقی
انسان ها به آرامش و سلامت رواني نياز دارند، زيرا در سايه آرامش مي توانند به رشد و كمال، اهداف عالي و سجاياي اخلاقي برسند فشار روانى، بيمارى تمدن جديد ناميده شده و روز به روز بيمارهاى روانى در دنيا گسترش مىيابد به طورى كه سازمان بهداشت جهانى WHO بخش خاصى به نام خدمات بهداشت روانى پديد آورد و در سال 1961 يك جنبش بزرگ روانپزشكى اجتماعى درآمريكا آغاز شد كه برخى آن را انقلاب بزرگ سوم ناميدهاند. (ويكتور فرانكل ، خدا در ناخودآگاه ص 333 ) 1- نماز و تسلط بر خود (آرام بخشي): نماز عملي است که نشان دهنده رابطهاي ميان انسان و پروردگار است. قيام خاشعانه و خاضعانه انسان در نماز، در برابر خداوند متعال به او نيرويي معنوي ميبخشد كه حس صفاي روحي و آرامش قلبي، امنيت رواني وسلامت رواني را در او پديد ميآورد. انسان در نماز با همه اعضاي بدن و حواس خود متوجه خدا مي شود و از همه اشتغالات و مشكلات زندگي روي برمي گرداند وهمين حالت روي گرداني كامل از مشكلات زندگي و نينديشيدن به آن در ميان نماز، موجب آرامش روان و سلامت رواني مي شود.اين حالت آرامش رواني، در ايجاد وضعيت سلامت رواني تأثير بالايي دارد و موجب كاهش شدت فشارهاي عصبي روزانه و تنيدگي ها و تنشهايي كه بسياري از مردم دچار آن هستند، مي شود.قرآن مجيد ميفرمايد: "در زندگي از صبر و نماز امام صادق(ع) ميفرمايد: "هنگامي كه مشكل مهمي براي علي(ع) پيش مي آمد، به نماز بر ميخاست" سپس آيه فوق را تلاوت فرمود. ( تفسير نمونه، ج1، ص 219) كمك بگيريد".(بقره (2) آيه 45) كسى كه دلش با ياد خدا مطمئن و محكم است، آرامش روحى و روانى دارد و هيچ هراسى از غير خدا ندارد و اميدوار و آرام است؛ چون متّكى به قدرت و عظمت الهى است و انوار الهى در درونش رسوخ كرده و ياد خدا عامل طمأنينه او شده است. قرآن مجيد درباره يکي از اسرار نماز مىفرمايد:«ان الانسان خلق هلوعاً * اذا مسه الشر جزوعاً * و اذا مسه الخير منوعاً * الا المصلين * الذين هم عليصلاتهم دائمون؛ همانا انسان حريص آفريده شده است؛ وقتي شري به او برسد، فرياد ميكشد و جزع ميكند و هرگاه خير ونعمتي به اوبرسد. بخل ميورزد، مگر نمازگزاران كه اينان، افرادي هستند كه بر نماز خويش مداومت ميكنند و به آن اهميت ميدهند.» (معارج، آيات18ـ22) توماس هاسليوپ (????) پزشك معروف هلندي در اين باره ميگويد: «مهمترين جواب آرام بخش كه من در طول سال هاي متمادي تجربه و مهارتم در مسائل رواني به آن پي بردم، همين نماز است. من به عنوان يك پزشك مي گويم مهمترين وسيله در آرامش روان كه ضامن از بين بردن تنش ها و اضطراب ها و افسردگيهاي روزمره است و من تا كنون شناخته ام نماز است.» پرورش دینی و مذهبی دانش آموزان بدون اجبار و یا تحمیل، باید در خانه و یا مدرسه صورت گیرد. خانواده در درک بینش صحیح دینی و ارزش های دانش آموزان مهم ترین عامل بوده و مهم ترین نقش را دارند و والدین و معلمان در موقعیت های مناسب، تنها زمینه ساز و هدایتگر هستند بنابراین نباید هیچ ارزش و اعتقاد و اصولی را پیش از اینکه زمینه لازم عاطفی و روانی آن برای دانش آموزان فراهم شده و یا به آن متمایل شده باشد به وی تحمیل کرد. گرایش به پذیرش ارزش ها و یا دستورات دینی و یافتن بینش صحیح مذهبی تنها در سایه احساس شخصیت و ارزشمندی خویش تحقق می یابد و در مدرسه که ارزش ها پا به عرصه وجود می گذارند، باید شخصیت دانش آموزان حفظ شود. وقوف خاشعانه و خاضعانه هر نوجوان در نماز در برابر خداوند متعال به او نیرویی معنوی می بخشد که حس صفای روحی و آرامش قلبی و امنیت روانی را در او برمی انگیزد. چون انسان در نماز با تمام اعضای بدن و حواس خود متوجه خدا می شود و از همه اشتغالات و مشکلات دنیا روی برمی گرداند و به هیچ چیز جز خدا و آیات قرآن که در نماز بر زبان می آورد، فکر نمی کند. منبع: بهداشت و روان